به گزارش شهرآرانیوز، سنگینی پرسشها بر روحمان سایه میافکند: چگونه ممکن است بالهای زندگی کودکی که تا دیروز غرق در هیاهوی زندگی و جستوخیز بود، به سادگیِ یک غفلت، در خاموشی ابدی درهم بشکند؟ چطور معصومیتِ یک لحظه، بهای جان را طلب میکند، چگونه میشود خواب شیرین کودکم بیداری نداشته باشد.
شما را به خواندن سه داستان واقعی و تکاندهنده دعوت میکنم؛ داستانهایی که در دل خانوادههای کرمانی اتفاق افتادهاند و پرده از خطری جدی برمیدارند که در کمین کودکان ماست. خطری به نام انسداد راه تنفسی که میتواند در سایه غفلت خواب بر کودکان چیره شود و در لحظهای که ما آسودهایم از آسایش فرزندمان جان او را بگیرد.
این روایتها نه فقط برای اندوه، بلکه برای یادگیری و جلوگیری از تکرار این فجایع دردناک حیاتی هستند.
داستان اول؛ در تاریخ نهم مهر سال گذشته حوالی ظهر، مادر کودک در بیرون از منزل کار داشته و مواظبت از کودک را به عهده پدر میسپارد. پدر که شب قبل سرکار بوده، تازه از محل کار به خانه برگشته و بسیار خسته بوده است. مادر، کودک را داخل ننو در اصطلاح عامیانه (گاچو) میخواباند تا به خیال خودش تا زمانی برمی گردد، خیالش از جانب کودک آسوده باشد. پدر در خانه به خواب میرود. زمانی که مادر به خانه برمی گردد با جسد کودک که گردن او بین طنابهای ننو گیر کرده و سیاه و کبود شده است، مواجهه میشود. سریعا پدر را بیدار کرده و به اورژانس شهر مراجعه میکنند. پزشک و پرستاران مرکز شبانه روزی عملیات احیا را شروع میکنند، اما متاسفانه احیاء نتیجهای نداشته و کودک فوت کرده بوده است.
داستان دوم؛ نوزاد از بدو تولد گرفتگی بینی داشته و هنگام خواب خرخر میکرده است. برای همین مساله نیز، والدین چندین مرتبه کودک را نزد پزشک برده بودند. کودک از شب قبل بی قرار بوده و نمیتوانسته بخوابد. مادر ساعت پنج صبح به کودک شیرخشک داده و کودک به خواب میرود. خود مادر نیز میخوابد. بعد از یک ساعت هنگامی که خواهر بزرگ کودک، به سراغ کودک میرود، متوجه میشود که سر انگشتان کودک کبود و رنگ صورت او، سفید شده و کودک حرکتی ندارد. به مادر اطلاع میدهد، مادر سراسیمه به منزل همسایه رفته و از او کمک میخواهد. همسایه با ۱۱۵ تماس میگیرد. اپراتور ۱۱۵ چگونگی احیا را به زبان ساده به آنها آموزش میدهد، اطرافیان کودک سعی میکنند تا آمدن ۱۱۵ عملیات احیا را روی کودک انجام دهند. عملیات احیا توسط پرسنل ۱۱۵ ادامه پیدا میکند، اما فایدهای نداشته و متاسفانه کودک فوت میکند.
داستان سوم؛ در تاریخ سیام دی ماه ۱۴۰۳ساعت ۶ عصر، مادر پس از شیر دادن به کودک سه ماهه خود، اورا داخل گهواره میگذارد و شروع به تکان دادن گهواره میکند. مادر همانجا در کنار گهواره به خواب میرود. بعد از بیدار شدن متوجه میشود که کودک به شکم برگشته، شیر بالا آورده است و حرکتی ندارد. سریعا با ۱۱۵ تماس گرفته میشود پرسنل ۱۱۵ به مادر میگویند که شیر داخل ریه کودک رفته و کودک خفه شده است. کودک با آمبولانس به بیمارستان باهنر شهر کرمان منتقل و در بیمارستان مرگ کودک تایید میشود.
اکرم خلیلی، کارشناس سلامت کودکان دانشگاه علوم پزشکی کرمان گفت: طی سال ۱۴۰۳در دانشگاه علوم پزشکی کرمان سوانح و حوادث جان ۳۰ کودک را گرفت و رتبه سوم علت مرگهای کودکان زیر پنج سال دانشگاه به این علت بود، تاکید کرد: در ۹ ماهه ابتدایی سال ۱۴۰۴، این عدد به ۲۴ کودک رسید که ۲۲ درصد علت مرگهای کودکان را تشکیل میدهد.
وی با اشاره به اینکه در سال ۱۴۰۳سوانح ترافیکی حدود ۴۷ درصد از مرگهای سوانح (۱۴ مورد) را شامل میشود، افزود: در۹ ماه ۱۴۰۴، ۷۵ درصد مرگهای سوانح (۱۸ مورد)، به علت تصادفات بوده است.
خلیلی با اشاره به اینکه در سال ۱۴۰۳سوانح غیرترافیکی شامل ۶ مورد بهعلت غرق شدگی،۶ مورد انسداد راههای تنفسی، سه مورد مسمومیت با متادون و یک مورد سوختگی بود، اظهارکرد: در ۹ ماهه سال ۱۴۰۴ در سوانح غیر ترافیکی ۲ کودک به علت سقوط از ارتفاع، یک کودک بهعلت برق گرفتگی، ۲ نفر بهعلت مسمومیت و یک نفرانسداد راه تنفسی جان خود را از دست دادند.
وی تاکید کرد: براساس آمارهای مرکز مدیریت حوادث و فوریتهای پزشکی پیش بیمارستانی دانشگاه کرمان در سال ۱۴۰۳ حدود یکهزارو ۸۰۰ مورد حادثه در مورد کودکان رخ داده که۶۳۸ مورد از آنها مربوط به حوادث ترافیکی است و بقیه به سوانح غیرترافیکی همچون سقوط، انسداد راه تنفسی، برخورد با نیروهای بیجان، سوختگی و مواردی به این شکل اختصاص دارد.
کارشناس سلامت کودکان دانشگاه علوم پزشکی کرمان تاکید کرد: براساس همین آمار در سه ماهه نخست سال ۱۴۰۴ حدود ۴۵۰مورد حادثه برای کودکان زیر پنج سال رخ داده که ۱۷۴مورد آنهارا تصادفات شامل میشود.
وی تاکید کرد: براساس اطلاعات سامانه کودکان پُرخطر دانشگاه علوم پزشکی کرمان در۹ ماهه سال ۱۴۰۴ حدود ۲۰ درصد از کودکان که در بیمارستانهای دانشگاه بستری شدهاند، به دلیل آسیبهای ناشی از حوادث بوده که ۶۰ درصد این حوادث را مسمومیت با مواد مخدر و مواد شیمیایی تشکیل میدهد.
آمارهای ارائهشده از سوی دانشگاه علوم پزشکی کرمان گواهی روشن بر این واقعیت است که بخش بزرگی از مرگومیر کودکان نه به دلیل بیماریهای غیرقابل درمان، بلکه به دلیل حوادثی ساده و قابل پیشگیری رخ میدهد؛ حوادثی مانند انسداد راه تنفسی کودک که در یک لحظه میتواند جان کوکانمان را بگیرد.
منبع: ایرنا
